Meksika’nın Depeche Mode’u: Moenia

Synthesizer’ın elektronik büyüsünü Alfonso Pichardo’nun başarılı vokaliyle harmanlayan Moenia, Depeche Mode’a benzeyen müzikal yapısıyla dikkat çekiyor

Meksika topraklarında ne var bilemiyoruz ama edebiyat da yapsalar, sinema da yapsalar, müzik de yapsalar hep ortaya kayda değer bir şeyler çıkarıyorlar. Güney Amerika’lıdan sayılmadıkları gibi Kuzey Amerika’da da Amerika Birleşik Devletleri gibi bir küresel gücün gölgesindeler. Belki bu arada kalmışlık onlara kültürel anlamda çok şey katıyorudr,i bilemiyoruz ama aslında bugün tanıtacağımız grubun da öyle çok kültürel kökenlerden beslendiğini söyleyemeyiz. Dolayısıyla bu dağınık girişi bir an önce atlatıp Moenia’yı tanıtmaya başlayalım.

İçinde ‘Pop’ geçince duruyoryuz

Alfonso Pichardo, Alex Midi ve Jorge Soto’dan oluşan Moenia 1991’de kurulan ama düzlüğe çıkmaları 1999’u bulan bir pop rock grubu. Pop dediysek müziklerinde ağırlıklı olarak elektronik tınıları kullandıklarını ve belli sınırlar içerisinde de olsa bir arayışa sahip olduklarını belirtelim. Öyle olmasa bu yazıyı yazmazdık. Çünkü pop müzik bize en çok ezber aranjmanları çağrıştırıyor. Aptal bir melodi çalıp “Bu müzik tutar baba” diyen insanlar geliyor aklımıza. Pop müziği çöplüğe çeviren onlarca, yüzlerce hit olmuş, listelerde en üst sıraları almış şarkı var. Pop yerine Pop rock deyince de değişen çok bir şey yok. Aradaki iyi işlerin birden popülerleşmeseler de kalıcı olmaları tek teselli bu konuda. Moenia için ise bu kadar gaddar olmaya pek gerek yok. Onlar için Meksika’nın Depeche Mode’u diyebiliriz. Synthesizer’ın nasıl güzel bir alet olduğunun gayet farkındalar ve müziklerinin gücünü de büyük oranda synthesizerın elektronik büyüsünden alıyorlar. Solist Alphonso Pichardo’nun başarılı vokalini de ekleyelim.

Alphonso Picardo ile yeniden doğuş

Moenia’nın düzlüğe çıkmasının 1999’u bulduğunu söylemiştik. Bu tarihin önemi ise grubun solistinin değişmesinden ve Alfonso Pichardo ile grubun kimyasının oturmasından kaynaklanıyor. 2000 yılında seyirciyle buluşan Amores Perros (Paramparça Aşklar Köpekler) filminin de itici bir etkisinden bahsedebiliriz. 1999 yılında yayınlanan Adicion+ isimli albümlerinde yer alan Mano Estelar ve No Dices Mas oldukça güzel şarkılar. Manto Estelar için dinledikçe içinize daha da yerleşen yapısıyla belki de grubun en iyi şarkılarından birisi olduğunu söyleyebiliriz. Hemen ardından 2000 yılında Amores Perros’un soundtrack’ine ise bomba bir eser vererek dünya genelinde de dikkatleri üzerlerine çekmeyi başardılar. Lado Animal’den bahsediyoruz. Albümü dinlediyseniz mutlaka dikkatini çekmiştir. Evet, sizi 2000’e geri çağırıyoruz, orada bir şarkı dinlemiştiniz ve size o şarkıdan bahsediyoruz. Neyse, tamam, sakin…

Biraz gölgedeler sanki

Adicion+’dan sonra grup sırasıyla 2001’de Le Modulor, 2003’te Televisor, 2007’de Solar ve 2012’de FM isimli albümleri yayınladı. 2010’da yayınlanan En Electrico da grubun canlı performanslarının yer aldığı bir albüm olarak grup tarihinde özel yerini aldı. 2010 yılında Latin Grammn’si sayılan Premios Texas ödüllerinde en iyi Latin rock grubu adayları arasında gösterildiklerini de ekleyelim. Yine de Meksika’da önemli bir yere sahip olmalarına rağmen dünya genelinde biraz gölgede kaldıklarını da görebiliyoruz. Haklarında ingilizce kaynak bile bulmak çok zor. O zaman biz de sözü uzatmayıp konuklarımızı sahneye alalım. Bugün sizlere kendilerinden birkaç parça seçtik. Bakalım sizin için gölgelerden çıkıp görünür hale gelecekler mi?

 

Manto Estelar / 1999

Lado Animal / 2000

Llegaste a Mi / 2003

Juegos de Amor / 2004

Sufre Conmigo / 2007

En Ti / 2010

Mejor Ya No / 2012